Yamaha XP 500 T-Max - lekki i sportowy król maxi-skuterów

Seria maxi-skuterów Yamaha T-Max jest produkowana przez firmę Yamaha Motor Company i dostępna na rynku europejskim od czasu jej debiutu w lipcu 2000 roku. Łączy w sobie osiągi motocykla z wygodą i elastycznością dojazdów skuterem.

Trochę historii

W momencie wprowadzenia na rynek silnik T-Max o pojemności 500 cm3 był największym i najmocniejszym używanym w seryjnym skuterze. Yamaha powiększyła silnik do 530 cm3 w modelach z 2012 roku i kolejnych. Ostatnia przeróbka T-Max z oznaczeniem modelu XP 530, dotyczy roku modelowego 2017. Model ten obejmuje tryb D-Mode, który pozwala kierowcy wybrać bardziej sportowy tryb pracy silnika, zapewniając ekscytujące osiągi. Yamaha używała oznaczenia XP 500 dla wszystkich poprzednich roczników modelowych. W maju 2020 roku Yamaha wprowadziła na rynek model T-Max 560, który zastąpił model 530. Sprzedaż nadal utrzymuje się na wysokim poziomie.

Projekt

Po sukcesie pierwszego maxi-skutera Yamahy w 1996 roku, YP 250 Majesty, producent rozpoczął prace nad koncepcją skutera o większej pojemności skokowej. Jego celem było stworzenie maxi-skutera odpowiedniego do jazy po autostradach i lepiej dostosowanego do europejskich sylwetek niż Majesty. Strategia marketingowa dla modelu T-Max była skierowana do trzech grup motocyklistów - obecnych użytkowników skuterów, właścicieli motocykli średniej wagi oraz nowych lub powracających użytkowników, którzy chcieliby połączyć prostotę skutera z luksusem motoryzacyjnym. Yamaha T-Max została wprowadzona jako hybryda, łącząca cechy motocykla i skutera. Aby poradzić sobie z mocą większego silnika, wahacz w T-Max był taki, jaki można znaleźć w motocyklu, a nie w konwencjonalnych skuterach. Yamaha przykręciła silnik do ramy, ale znacznie dalej do przodu, uzyskując rozkład masy typowy dla motocykla. Mimo że była to konstrukcja typu step-through, T-Max został zbudowany wokół motocyklowej ramy rurowej ze stali, a nie ramy Monocoque z tłoczonej stali o przekroju U. Projektanci zastosowali nowatorską konfigurację silnika - chłodzony cieczą, czterosuwowy, poziomy, rzędowy, dwucylindrowy (oba cylindry skierowane do przodu) z czterema zaworami na cylinder obsługiwanymi przez dwa wałki rozrządu w głowicy.

Modyfikacje

Po wprowadzeniu na rynek w Europie w 2000 roku pierwszej generacji T-Max-a, pojawiła się druga generacja modelu z 2004 roku z udoskonaleniami w zakresie osiągów i prowadzenia. Trzecia generacja T-Max-a, będąca poważną zmianą, została wprowadzona w Europie w roku modelowym 2008. Była to pierwsza wersja sprzedawana w Ameryce Północnej, począwszy od roku modelowego 2009.

2001-2003

Początkowy model T-Max był produkowany przez trzy lata, od 2001 do 2003 roku, bez istotnych zmian.

2004-2007

Modernizacje silnika na rok modelowy 2004 obejmowały zastąpienie podwójnych gaźników wtryskiem paliwa i zwiększenie stopnia sprężania w celu zwiększenia mocy i momentu obrotowego. Z przodu oryginalne rury widelca o średnicy 38 mm zostały powiększone do 41 mm, a podwójne tarcze zastąpiły oryginalny pojedynczy hamulec tarczowy. W skuterze dostępny był również ABS. Do tylnej tarczy dodano mechanizm hamulca postojowego. Na obu końcach zamontowano opony radialne, a rozmiar tylnego koła zwiększono do 15 cali. Do deski rozdzielczej dodano obrotomierz. Drobne zmiany stylistyczne obejmowały nowe kolory lakieru, w tym specjalną edycję BLACK MAX na rok 2006.

2008-2011

Model z 2008 roku miał nowe nadwozie i lekką ramę z odlewu aluminiowego zamiast oryginalnej rurowej ramy stalowej. Rury widelca drugiej generacji o średnicy 41 mm zostały dodatkowo powiększone do 43 mm, a rozmiar przedniego koła wzrósł do 15 cali. Pojemność zbiornika paliwa wzrosła z 14 do 15 l. Aby uczcić dziesiątą rocznicę wprowadzenia na rynek modelu T-Max, Yamaha wyprodukowała specjalną edycję modelu WHITE MAX na rok 2010.