Suzuki SV 1000 - warto go poznać

Suzuki SV 1000 to motocykl należący do kategorii naked bike. Został dodany do gamy motocykli Suzuki w 2003 roku jako wariant SV 650 o większej pojemności skokowej i wypełnił lukę w ofercie spowodowaną zaprzestaniem produkcji modelu TL 1000.

Historia i modyfikacje

SV 1000 ma swoje dziedzictwo w TL 1000S. Podobnie jak jego mniejsza brat Suzuki SV 1000 był dostępny w dwóch wersjach - Unfaired jako SV 1000 i jako SV 1000 S z krótszym wahaczem. W 2004 roku przerobiono (obniżono) tylną klamrę, modyfikując siedzenie kierowcy. Moc wzrasta do 125 KM. W latach 2004 i 2005 SV 1000 S był częściowo sprzedawany z fabrycznie zamontowaną pełną owiewką (w przeciwnym razie dostępna była tylko jako akcesorium). SV 1000 produkowany był do 2008 roku. W 2005 roku nastąpiły zmiany w układzie wydechowym i silniku, co doprowadziło do wzrostu mocy ze 120 do 124 KM. Od roku modelowego 2005 motocykl dostarczany był m.in. z czarnymi ramami. 

Dane techniczne

Estetycznie jest to model wtryskowy 650 (z 2003 roku), ale lekko zmodyfikowany. Motocykl posiada podwójny wylot wydechu, osłonę silnika dla wersji S, sprzęgło hydrauliczne, wahacz pochodzi z TL 1000 S, a widelec, amortyzator i hamowanie zostało ulepszone dzięki nowym, specyficznym komponentom. Chociaż SV 1000 wykorzystuje ten sam silnik, co poprzednie 1000-centymetrowe silniki V-twin Suzuki (dokładna pojemność skokowa wynosi 996 cm3), w jednostce napędowej wprowadzono wiele nowych technologii do zastosowania w SV. Silnik SV 1000 różni się całkowicie od silnika 650 i stanowi ewolucję TL 1000, który można znaleźć również w 1000 V-Strom. Jego moc wynosi 120 KM. Dwucylindrowy silnik został pierwotnie opracowany do rywalizacji w mistrzostwach motocykli superbike. Wśród różnic technicznych na poziomie silnika można wymienić m.in. mniejsze zawory, mniejsze wtryskiwacze i tylko jedną sprężynę na zawór. Ma to na celu zdaniem Suzuki uzyskanie lepszego momentu obrotowego na niskich obrotach (kosztem mocy na wysokich obrotach). Podwozie jest precyzyjne i stabilne nawet przy większych prędkościach, jednak ze względu na stosunkowo krótki rozstaw osi nie jest zbyt stabilne na nierównościach. Krótki rozstaw osi, wąska konstrukcja i zabawna geometria umożliwiają przeciskanie się przez kolumny stojących samochodów. Zaletą jest również elastyczny i dynamicznie rozwijający się silnik, który nie powoduje, że kierowca zastanawia się, na jakim aktualnie biegu się znajduje. Plusem jest ponadto dobre wykonanie i sportowe zawieszenie. Wadą jest natomiast ryzyko uszkodzenia chłodnicy w przypadku upadku motocykla, sztywny amortyzator układu kierowniczego i mniejszy komfort dla wyższych kierowców (dla wersji S z roku modelowego 2003).

Bezpieczeństwo i komfort jazdy

Jazda SV 1000 pokazuje, że Suzuki wykonało świetną robotę z silnikiem, osiągając dokładnie to, do czego dążono. Silnik jest niezwykle płynny w dostarczaniu mocy. Dobrze ciągnie od zatrzymania i płynnie wkręca się na obroty aż do czerwonej linii (przy 11 000 obr./min). Liniowe dostarczanie mocy (w przeciwieństwie do skoku momentu obrotowego i mocy w TL 1000S), większe rozłożenie ciężaru na przednią część motocykla i bardziej konserwatywna geometria (z seryjnym amortyzatorem skrętu, którego brakowało w pierwszym roku TL 1000S) znacznie uspokajają sytuację. Przednie koło ma tendencję do pozostawania na ziemi, chociaż na pierwszym biegu ruszy z delikatnym szarpnięciem za kierownicę i dodaniem gazu. Kompromisem jest nieco cięższa, wolniejsza reakcja układu kierowniczego. SV 1000 zmienia kierunki stosunkowo łatwo, ale wymaga to większego wysiłku niż w większości nowoczesnych motocykli sportowych.